Tego typu rowery cieszą się największą popularnością wśród ludzi młodych, lubiących adrenalinę, dla których rower to coś więcej niż tylko środek transportu, to sposób na życie.
Downhillowy DH – jest to rower zjazdowy. Pokonywanie podjazdów jest niemal niemożliwe, a sam jazda po prostym stwarza spore trudności. Jednak na zjeździe pokazuje swoje olbrzymie możliwości. Jest on w pełni amortyzowany a skok wynosi grubo ponad 150 mm, często nawet ponad 220 mm. Przedni amortyzator jest zazwyczaj dwupółkowy, i amortyzowane tylne zawieższenie (wahacz). Waga to ok. 17-20 kg. Na takich maszynach startuje się w konkurencjach zjazdu po stromym zboczy, gdzie prędkości dochodzą do 100 km/h.
Freeride FR – służy do jazdy na specjalnie przygotowanych trasach, które są budowane głównie w lasach. Budowane są drewniane mostki, ‘hopy’, równoważnie itp. Dla freeride’u charakterystyczne są ‘droopy’, czyli kilkumetrowe uskoki po których ląduje się na pochyłej powierzchni.
Enduro – konstrukcja przejściowa pomiędzy rowerem XC (górskim), a DH, o skoku zawieszenia ok. 130 mm. Można pokonywać nim podjazdy, ale najwięcej radości sprawiać będzie zjazd.
Dual – slalom – pośrednia konstrukcja pomiędzy DH a XC, służy do startu w zawodach polegajacych na zjeździe równoległym dwóch lub czterech zawodników po krętych trasach z wieloma ‘hopami’. Są lżejsze od zjazdówek i zazwyczaj nie posiadają tylnej amortyzacji.
Wyróżnić też można: Rower Trialowy – jest on osadzony na 24 calowych kołach (lub mniejszych), bardzo niska rama, zawodniczy tower trialowy nie posiada również siodełka. Maszyna tak służy do przejzdów po trudnych technicznie trasach z wykorzystaniem poręczy, schodów, murków itp. Rower Streetowy – 24 calowe koła zazwyczaj z 14/16 calową ramą, bez przerzutek, przedni widelec może być amortyzowany, służy do trików z wykorzystaniem elementów spotykanych w mieście – murki, schody, poręcze. Rower Dirtowy – skok przedniego amortyzatora w okolicach 100 mm, najczęściej tylko z tylnym hamulcem i służy do skoków na usypanych z ziemi tzw. ‘hop’ i ‘dirtów’.