Rower szosowy, to odchudzona sportowa maszyna, służąca do ścigania po asfaltowych publicznych drogach. Federacja UCI dopuszcza do zawodów szosowych tylko pionowe rowery, na 28 calowych kolach, z klasyczną ramą i napędem. Napęd stosowany w potocznie nazywanych szosówkach, to klasyczny układ zębatek przednich (korba) i tylnych połączonych ze sobą łańcuchem – w ten sposób dochodzi do napędzania tylnego koła. Przez długi czas UCI trzymało się zasady, że rower szosowy posiadać może maksymalnie 10 przełożeń w układzie 2 zębatki z przodu i 5 z tylu. Teraz już nie ma takich wytycznych, ale określone jest jakie minimalne i maksymalne przełożenie można osiągnąć. Obecnie najczęściej stosuje się 2 zębatki z przodu i 9/10 z tylu co daje 20 rożnych przełożeń – na niektórych etapach górskich dochodzi czasem do tego, że stosuje się nawet 3 zębatki z przodu, zwiększając rozpiętość przełożeń do 30.
Dlaczego w naszym kraju praktycznie nie ma sklepu, który zajmował by się sprzedażą tylko i wyłącznie rowerów szosowych i sprzętu dla nich przeznaczonego, a jedynie w sklepach z rowerami górskimi zobaczymy kilka sztuk rowerów szosowych? Więc: potencjalny kupujący rower szosowy, to osoba, która wcześniej zetknęła się już ze sportem kolarskim takim jak np. MTB (kolarstwo górskie) i chciałaby się przesiąść na inny typ roweru, lub też zakupić rower szosowy, który będzie traktowany jako treningowy i znacznie bardziej użyteczny będzie np. zimą, pomagając utrzymać kondycję. Tak więc zainteresowanie nie jest aż tak duże. Jednak jest spora grupa zwolenników szosowych rowerów, lecz są oni już do tego stopnia zaawansowani w tematyce, że nie będą kupować w polskich sklepach części do szosówek, które są znacznie droższe niż na zachodzie i samodzielnie (wiedząc dokładnie czego chcą) organizują transport zza granicy.
W rowerach szosowych istotną cecha jest niska masa ram i komponentów rowerowych oraz osiągniecie jak najmniejszych oporów aerodynamicznych – przy czym pilnować trzeba norm narzuconych przez UCI. Takie dobre stosunki mas, osiąga się dzięki stosowaniu ultralekkich i przy tym wytrzymałych materiałów, ograniczając do minimum ich ilość (grubość rur itp.) – karbon, tytan, duraluminium, włókna aramidowe. Niestety wpływa to też na wytrzymałość tych rowerów i ich delikatność. W sporcie zawodowym powoduje to, że tak delikatne komponenty ulegają całkowitemu zużyciu na jednych zawodach, a np. zębatki, łańcuch i koła wymieniane są po każdym etapie zawodów. Najlżejsze rowery szosowe obecnie osiągają wagę 6,5/7 kg. Budowane są z ram karbonowych o spłaszczonych przekrojach rur.